Najwyższe góry w Polsce – pasma i szczyty

Najwyższe góry w Polsce – pasma i szczyty

Najwyższym punktem Polski są Rysy – 2499 m n.p.m. na granicznym wierzchołku w Tatrach Wysokich. To jedyne polskie góry z prawdziwą rzeźbą wysokogórską, a reszta pasm kończy się znacznie niżej, od Śnieżki (1603 m) po Łysicę (614 m).

Polskie szczyty bywają podawane z różnymi wysokościami, bo kolejne pomiary geodezyjne korygują dawne wartości. Rysy opisuje się jako 2499 lub 2501 m, Śnieżkę jako 1603 lub 1602 m, a turyści gubią się, która liczba jest aktualna i do czego się odnosi.

Poniżej porządkujemy ten obraz pasmo po paśmie – pokazujemy najwyższe szczyty Tatr, Sudetów, Beskidów, Bieszczadów i Gór Świętokrzyskich, ich wysokości, położenie i parki narodowe, które je chronią. Przegląd Polski oprowadza po geografii kraju tak, żeby fakty się zgadzały.

 | 

Jak zbudowane są polskie góry i gdzie leżą

Polskie góry zajmują około 3,3% powierzchni kraju i ciągną się wzdłuż południowej granicy – z jednym wyjątkiem. Tym wyjątkiem są Góry Świętokrzyskie, które leżą w centrum kraju, z dala od pasa granicznego. Polska jest w przeważającej części krajem nizinnym, dlatego pas gór na południu tym wyraźniej odcina się w jej krajobrazie.

Geologia dzieli te góry na dwa światy. Karpaty, do których należą Tatry, Beskidy i Bieszczady, to młode góry fałdowe powstałe w orogenezie alpejskiej. Sudety i Góry Świętokrzyskie są znacznie starsze – to góry zrębowe, które uformowały się podczas wcześniejszych orogenez kaledońskiej i hercyńskiej. Dlatego Karpaty mają ostrzejsze, wyższe grzbiety, a Sudety i Łysogóry są obłe i wygładzone przez miliony lat erozji.

W polskich Karpatach poza Tatrami leżą Beskidy, Pieniny, Gorce i Bieszczady, a w Sudetach – obok Karkonoszy – Masyw Śnieżnika, Góry Sowie, Góry Bystrzyckie czy Góry Izerskie. Choć różnią się wysokością i wiekiem, wszystkie tworzą górskie obrzeże kraju od strony Czech, Słowacji i Ukrainy.

Większość polskich gór to góry niskie, porośnięte lasem po same wierzchołki. Tylko pięć pasm wznosi się ponad górną granicę lasu: Tatry, Beskid Żywiecki, Karkonosze, Masyw Śnieżnika i Bieszczady. W pełni rozwiniętą rzeźbę wysokogórską – z graniami, kotłami polodowcowymi i piargami – ma zaś wyłącznie jedno pasmo, Tatry. Najwyższe partie tych gór chroni sieć parków narodowych, które opisujemy w osobnym przeglądzie parków narodowych w Polsce.

Wysokość pasma widać też w jego piętrach roślinnych. W górach niskich las sięga po same szczyty, dlatego Góry Świętokrzyskie czy Góry Sowie są zalesione aż po wierzchołki. W pasmach wyższych pojawiają się kolejne piętra – regiel dolny i górny, a nad nimi strefa bez drzew. W Bieszczadach tworzą ją trawiaste połoniny, w Beskidzie Żywieckim i Karkonoszach – hale z kosodrzewiną, a tylko w Tatrach dochodzą jeszcze piętra alpejskie i turniowe z nagą skałą.

Najwyższe szczyty polskich pasm górskich

Każde polskie pasmo ma swój najwyższy szczyt, a rozpiętość wysokości jest ogromna – od Rysów (2499 m) po Łysicę (614 m). Poniższa tabela zestawia najważniejsze pasma i regiony górskie z ich kulminacjami, według wartości potwierdzonych w pomiarach geodezyjnych i danych Korony Gór Polski (stan na 2026-10-16).

Pasmo / region Najwyższy szczyt Wysokość Charakter pasma
Tatry Rysy (wierzchołek graniczny) 2499 m n.p.m. Jedyne góry wysokogórskie w Polsce
Beskid Żywiecki (Beskidy) Babia Góra (Diablak) 1725 m n.p.m. Rozległe pasma Karpat Zachodnich
Karkonosze (Sudety) Śnieżka 1603 m n.p.m. Najwybitniejszy szczyt Polski
Masyw Śnieżnika (Sudety) Śnieżnik 1425 m n.p.m. Kopulasty masyw na granicy z Czechami
Bieszczady Tarnica 1346 m n.p.m. Połoniny ponad granicą lasu
Gorce Turbacz 1310 m n.p.m. Węzeł szlaków nad Podhalem
Beskid Sądecki Radziejowa 1266 m n.p.m. Góry z uzdrowiskami
Beskid Śląski Skrzyczne 1257 m n.p.m. Centrum narciarstwa
Pieniny Wysoka (Wysokie Skałki) 1050 m n.p.m. Wapienne skałki nad Dunajcem
Góry Świętokrzyskie Łysica 614 m n.p.m. Najstarsze i najniższe polskie góry

Z tabeli widać wyraźny układ. Pierwsza liga należy do Karpat – Tatry i Beskid Żywiecki przekraczają 1700 m, podczas gdy Sudety zatrzymują się na Śnieżce. Pasma na końcu listy to góry niskie, które łagodnością i dostępnością nadrabiają brak wysokości. Co ważne, najwyższy szczyt pasma nie zawsze leży w całości w Polsce – Rysy, Babia Góra i Śnieżka mają wierzchołki graniczne, dzielone ze Słowacją lub Czechami. Widać też, że najwyższe kulminacje skupiają się w Karpatach – pierwszy sudecki szczyt, Śnieżka, pojawia się w tym zestawieniu dopiero na trzecim miejscu.

Tatry i Rysy – najwyższy punkt Polski

Najwyższym punktem Polski są Rysy – 2499 m n.p.m. na granicznym wierzchołku w Tatrach Wysokich. Tatry to najwyższe pasmo całych Karpat i zarazem najwyższe góry między Alpami a Uralem i Kaukazem.

Rysy mają trzy wierzchołki. Najwyższy z nich, środkowy, sięga 2501 m n.p.m., ale leży w całości po stronie słowackiej. Polsce przypada wierzchołek północno-zachodni, przez który biegnie granica – i to on, z wysokością 2499 m, jest najwyżej położonym punktem kraju. Góra wznosi się ponad 1100 metrów nad taflą Morskiego Oka, co daje jej wyjątkowo strzelistą sylwetkę. Szczyt jest też najwyższym miejscem w Tatrach, na które prowadzi znakowany szlak turystyczny, choć od strony Słowacji szlak ten zamyka się na zimę, od 1 listopada do 14 czerwca.

Wysokogórska, polodowcowa część Tatr jest unikatowa w skali Polski i zalicza się do najwyższej kategorii atrakcyjności krajobrazowej. Tatry Polska dzieli ze Słowacją, a cały masyw objęto ochroną po obu stronach granicy oraz w ramach Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO. Od północy otacza je Podhale z Zakopanem, głównym punktem startowym w polskie Tatry – bazę pod wyprawy w te góry opisujemy w osobnym przewodniku po Zakopanem i jego atrakcjach.

Tatry zadziwiają też przyrodą. Na graniach powyżej 2480 m rośnie jeszcze kilkadziesiąt gatunków roślin kwiatowych, w tym rzadkości takie jak skalnica odgiętolistna czy wiechlina tatrzańska, które w Polsce spotyka się wyłącznie w Tatrach. Od 2016 roku wejście na sam szczyt Rysów od strony słowackiej ułatwiają zamontowane metalowe stopnie.

Czym różnią się Tatry Wysokie od Zachodnich?

Tatry Wysokie są granitowe, ostre i skaliste – to w nich leżą Rysy, Świnica i cała Orla Perć, a także wszystkie polskie szczyty powyżej 2000 m. Tatry Zachodnie zbudowane są w dużej części ze skał osadowych, mają łagodniejsze, trawiaste grzbiety i hale; ich najwyższym polskim szczytem jest Starorobociański Wierch. W obu częściach zachowały się ślady dawnych lodowców – kotły, U-kształtne doliny i jeziora takie jak Morskie Oko, a w zboczach kryją się liczne jaskinie.

Które polskie szczyty przekraczają 2000 metrów?

Wszystkie polskie szczyty powyżej 2000 m leżą w Tatrach – żadne inne pasmo w kraju nie sięga tej granicy. To bezpośredni skutek tego, że tylko Tatry mają w Polsce w pełni rozwiniętą rzeźbę wysokogórską. Poniżej zestawiamy najwyższe polskie dwutysięczniki według listy najwyższych szczytów górskich w Polsce; wiele z nich leży przy słynnej, trudnej grani Orlej Perci.

Szczyt Wysokość Położenie
Rysy (wierzchołek graniczny) 2499 m n.p.m. Tatry Wysokie, granica polsko-słowacka
Niżnie Rysy 2430 m n.p.m. Tatry Wysokie
Świnica 2301 m n.p.m. Tatry Wysokie, nad Doliną Gąsienicową
Kozi Wierch 2291 m n.p.m. Tatry Wysokie, Orla Perć
Kozie Czuby 2266 m n.p.m. Tatry Wysokie, Orla Perć
Mały Kozi Wierch 2228 m n.p.m. Tatry Wysokie, Orla Perć

Poza Tatrami najwyższe polskie szczyty tracą po kilkaset metrów. Babia Góra zatrzymuje się na 1725 m, a najwyższy szczyt Sudetów, Śnieżka, na 1603 m. Różnica między najwyższym a drugim pasmem kraju przekracza więc 770 metrów – to miara, jak bardzo Tatry odstają od reszty polskich gór.

Co chroni Tatrzański Park Narodowy?

Tatrzański Park Narodowy obejmuje 211,64 km² i chroni całą polską część Tatr – ich granie, doliny, jaskinie i polodowcowe jeziora, w tym Morskie Oko. Park utworzono w 1955 roku. To właśnie dzięki objęciu Tatr ochroną ścisłą ich unikatowa w skali Polski rzeźba wysokogórska przetrwała w niemal nienaruszonym stanie. W granicach parku leży też większość tatrzańskich jaskiń oraz najbardziej znane górskie jeziora, z Morskim Okiem na czele.

Sudety i Śnieżka – dach gór poza Karpatami

Najwyższym szczytem Sudetów jest Śnieżka – 1603 m n.p.m. w Karkonoszach. Jej oficjalna wysokość to dokładnie 1603,30 m i obowiązuje od 2014 roku; wcześniej podawano 1602 m, ale ta liczba odnosiła się do punktu osnowy geodezyjnej na kopule szczytowej, a nie do samego wierzchołka.

Śnieżka jest zarazem najwybitniejszym szczytem Polski – jej minimalna deniwelacja względna sięga 1184 m, więcej niż w przypadku jakiejkolwiek innej góry w kraju. To znaczy, że samotnie góruje nad otoczeniem, choć wysokością ustępuje tatrzańskim dwutysięcznikom. Charakterystyczna, stożkowata piramida Śnieżki wyraźnie wznosi się nad otaczającymi grzbietami Karkonoszy i jest widoczna z daleka, dlatego stała się symbolem całych Sudetów. Śnieżka leży na granicy polsko-czeskiej i jest zarazem najwyższym szczytem Czech oraz województwa dolnośląskiego i całego Śląska.

Najwyższe partie Karkonoszy, razem ze Śnieżką, obejmuje ochroną Karkonoski Park Narodowy o powierzchni 59,51 km², utworzony 16 stycznia 1959 roku. Karkonosze to typowe stare góry zrębowe – ich grzbiety są szerokie i zaokrąglone, a najwyższe partie zajmują bezleśne hale z kosodrzewiną.

Sudety są jednak znacznie bogatsze niż sama Śnieżka. W Masywie Śnieżnika wznosi się Śnieżnik (1425 m) – to jedno z pięciu polskich pasm, które sięgają ponad górną granicę lasu. Śnieżnik, podobnie jak Śnieżka, leży na granicy polsko-czeskiej. Bliżej Wałbrzycha i Dzierżoniowa leżą niższe, zalesione pasma zbudowane ze starych skał. Jednym z najpopularniejszych są Góry Sowie z ich szlakami i atrakcjami, znane też z podziemnych kompleksów z czasów drugiej wojny światowej.

Beskidy i Babia Góra – królowa Beskidów

Najwyższym szczytem Beskidów jest Babia Góra, której wierzchołek Diablak sięga 1725 m n.p.m. To poza Tatrami najwyższy szczyt w Polsce i drugi w kraju pod względem wybitności, zaraz po Śnieżce. Nowsze pomiary satelitarne GUGiK zawężają tę wartość do 1724 m, ale w Koronie Gór Polski i literaturze turystycznej utrwaliła się liczba 1725 m.

Babia Góra leży w Beskidzie Żywieckim i jako jedyny szczyt polskich Beskidów wznosi się ponad górną granicę lasu, w piętro halne. Dlatego z jej grani rozciąga się jedna z najszerszych panoram w Karpatach Zachodnich. Dla swojej wyniosłości bywa nazywana królową Beskidów, a jej masyw chroni Babiogórski Park Narodowy.

Beskidy to najrozleglejszy zespół pasm w polskich Karpatach i każde z nich ma inny najwyższy punkt. W Gorcach jest to Turbacz (1310 m), w Beskidzie Sądeckim – Radziejowa (1266 m), w Beskidzie Śląskim – Skrzyczne (1257 m), w Beskidzie Wyspowym – Mogielica (1171 m), a w Beskidzie Niskim – Lackowa (997 m), a w Beskidzie Małym – Czupel (931 m). Charakter tych pasm opisujemy szerzej w przewodniku po Beskidach i ich pasmach górskich.

Na skraju Karpat Zachodnich leżą też wapienne Pieniny z najwyższą Wysoką (1050 m) i słynnymi Trzema Koronami. To niewielkie, ale malownicze pasmo, którego przełom Dunajca chroni Pieniński Park Narodowy.

Bieszczady i Tarnica – połoniny na wschodzie

Najwyższym szczytem polskich Bieszczadów jest Tarnica – 1346 m n.p.m. To zarazem najwyższa góra województwa podkarpackiego, wznosząca się na krańcu pasma połonin.

Tarnica tworzy gniazdo szczytów razem z Krzemieniem (1335 m) i Haliczem (1333 m), a nieopodal rozciąga się trawiasta Połonina Caryńska (1297 m). Połoniny – bezleśne, trawiaste grzbiety ponad górną granicą lasu – to znak rozpoznawczy tych gór i powód, dla którego Bieszczady wyglądają inaczej niż pozostałe polskie pasma.

Najwyższe partie tych gór chroni Bieszczadzki Park Narodowy o powierzchni 292 km² (29 202 ha), utworzony w 1973 roku. To czwarty co do wielkości park narodowy w Polsce i największy park narodowy w polskich górach; ochroną ścisłą objęto w nim prawie 70% powierzchni, najwięcej ze wszystkich polskich parków. Park jest ostoją przeszło 230 gatunków kręgowców, w tym 58 gatunków ssaków – żyją tu duże drapieżniki: niedźwiedź brunatny, wilk, ryś i żbik, a także największe dziko żyjące górskie stado żubra na świecie. Blisko 80% powierzchni parku zajmują naturalne lasy liściaste i mieszane, a około 15% z nich to drzewostany o charakterze pierwotnym, puszczańskim.

Bieszczady mają też wyjątkowy status ochronny. Od 1992 roku park wchodzi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”, obejmującego obszary chronione Polski, Słowacji i Ukrainy, a od 2021 roku część jego powierzchni figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Trawiaste połoniny, takie jak Caryńska i Wetlińska, ściągają turystów szerokimi widokami, których nie zasłania las.

Góry Świętokrzyskie i Łysica – najstarsze i najniższe

Najwyższym szczytem Gór Świętokrzyskich jest Łysica – 614 m n.p.m. To najniższy szczyt spośród wszystkich pasm ujętych w Koronie Gór Polski, a zarazem jedyne wyższe góry Polski położone poza południowym pasem granicznym.

Łysica leży w paśmie Łysogór, najwyższym w Górach Świętokrzyskich, i ma dwa wierzchołki. Wyższy z nich, wschodni, nazywany Skałą Agaty, osiąga 614 m (dokładnie 613,96 m według pomiaru z 2018 roku). Do tamtego roku za najwyższy punkt uznawano wierzchołek zachodni z pamiątkowym krzyżem i podawano 612 m. Skała Agaty to skalna grań z twardych kwarcytów o długości około pół kilometra, leżąca w obszarze ochrony ścisłej Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Łysicę nazywa się potocznie Górą Świętej Katarzyny, od wsi Święta Katarzyna u jej podnóża. Oba wierzchołki Łysicy dzieli około 700 metrów; na zachodnim, obok krzyża, zachowały się resztki dawnej wieży triangulacyjnej.

Mimo skromnej wysokości Góry Świętokrzyskie należą do najstarszych w Europie. Ich łagodne, obłe grzbiety i gołoborza – rumowiska skalne na stokach – to efekt setek milionów lat erozji, która zdarła dawne, znacznie wyższe szczyty niemal do podstawy.

Dlaczego wysokości polskich szczytów bywają różne

Wysokości tych samych szczytów bywają podawane różnie, bo zmieniają je kolejne, coraz dokładniejsze pomiary. Nowoczesna geodezja satelitarna koryguje wartości ze starych map, czasem o kilka metrów.

Śnieżka dostała oficjalną wysokość 1603,30 m dopiero w 2014 roku; wcześniejsze 1602 m dotyczyło punktu osnowy geodezyjnej, nie wierzchołka. Najwyższy punkt Polski na Rysach potwierdzili w 2019 roku geodeci z Akademii Górniczo-Hutniczej w projekcie „Setka w Koronie”, łącząc skaning laserowy Lidar z pomiarem satelitarnym GNSS i uzyskując 2499,0 m. W 2018 roku okazało się z kolei, że najwyższy punkt Łysicy to wschodni wierzchołek Agata (613,96 m), a nie zachodni z krzyżem, któremu przypisywano 612 m. Także Babia Góra w nowszych pomiarach GUGiK schodzi z tradycyjnych 1725 m do 1724 m.

Dlatego w tym przeglądzie podajemy wartości z najnowszych, potwierdzonych pomiarów, a przy rozbieżnościach zaznaczamy obie liczby. Różnica kilku metrów nie zmienia kolejności pasm, ale pokazuje, że wysokość góry to wynik konkretnego pomiaru, a nie stała raz na zawsze. Dla autorów przewodników i map oznacza to, że co kilka lat pojawiają się drobne korekty wysokości, które trzeba uwzględniać.

Korona Gór Polski – jak turyści porządkują polskie szczyty

Korona Gór Polski to lista najwyższych szczytów 28 polskich pasm górskich – od Rysów (2499 m) po Łysicę (614 m). Jej zdobycie stało się jednym z najpopularniejszych celów turystyki górskiej w kraju. Przejście całej listy zajmuje zwykle kilka sezonów i prowadzi przez niemal wszystkie górskie regiony Polski.

Lista zbiera kulminacje bardzo różnych gór. Obok tatrzańskich Rysów i beskidzkiej Babiej Góry znajdują się na niej między innymi Śnieżka w Karkonoszach (1603 m), Śnieżnik (1425 m), Tarnica w Bieszczadach (1346 m), Turbacz w Gorcach (1310 m), Radziejowa w Beskidzie Sądeckim (1266 m), Skrzyczne w Beskidzie Śląskim (1257 m), Mogielica w Beskidzie Wyspowym (1171 m), Wysoka w Pieninach (1050 m), Lackowa w Beskidzie Niskim (997 m), Chełmiec w Górach Wałbrzyskich (850 m) czy Ślęża (718 m).

Dla turysty Korona jest wygodnym drogowskazem po polskich górach. Prowadzi kolejno przez pasma o zupełnie innym charakterze – od wymagających tatrzańskich grani, przez łagodne beskidzkie grzbiety, po samotne, niskie szczyty takie jak Ślęża czy Łysica, na które wejdzie się w kilka godzin. Lista pokazuje przy tym, że polskie góry to nie tylko Tatry, ale też kilkanaście mniej oczywistych pasm, z których każde ma swój własny, najwyższy punkt. Lista bywa przy tym dyskusyjna – na przykład Chełmiec trafił do Korony dzięki punktowi pomiarowemu na wieży widokowej, choć w rzeczywistości wyższa jest sąsiednia Borowa.

Dla porządku zbierzmy polskie góry w kilku liczbach (stan na 16 października 2026):

  • 3,3% powierzchni Polski zajmują góry, w większości niskie.
  • 2499 m n.p.m. – wysokość Rysów, najwyższego punktu kraju.
  • 614 m n.p.m. – wysokość Łysicy, najniższego szczytu Korony Gór Polski.
  • 5 pasm wznosi się ponad górną granicę lasu: Tatry, Beskid Żywiecki, Karkonosze, Masyw Śnieżnika i Bieszczady.
  • 28 szczytów tworzy Koronę Gór Polski.
  • 3 wierzchołki ma masyw Rysów – do Polski należy tylko graniczny, północno-zachodni (2499 m).
  • 211,64 km² – powierzchnia Tatrzańskiego Parku Narodowego, chroniącego jedyne polskie góry wysokogórskie.
  • 292 km² – powierzchnia Bieszczadzkiego Parku Narodowego, największego górskiego parku w Polsce.

Najczęstsze pytania o najwyższe góry w Polsce

Jaki jest najwyższy szczyt w Polsce?

Najwyższym punktem Polski są Rysy – 2499 m n.p.m. To wierzchołek graniczny w Tatrach Wysokich. Najwyższy, środkowy wierzchołek Rysów (2501 m) leży po stronie słowackiej, a polski jest wierzchołek północno-zachodni, przez który biegnie granica.

Ile metrów ma Śnieżka?

Oficjalna wysokość Śnieżki to 1603 m n.p.m. (dokładnie 1603,30 m, wartość obowiązująca od 2014 roku). Wcześniej podawano 1602 m, ale ta liczba odnosiła się do punktu osnowy geodezyjnej, a nie do samego wierzchołka. Śnieżka jest najwyższym szczytem Karkonoszy i całych Sudetów.

Jaki jest najwyższy szczyt Bieszczadów?

Najwyższym szczytem polskich Bieszczadów jest Tarnica – 1346 m n.p.m. Jest też najwyższą górą województwa podkarpackiego. Razem z Krzemieniem (1335 m) i Haliczem (1333 m) tworzy tak zwane gniazdo Tarnicy, leżące w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Gdzie w Polsce leżą szczyty powyżej 2000 metrów?

Wszystkie polskie szczyty powyżej 2000 m leżą w Tatrach – to jedyne góry w kraju z w pełni rozwiniętą rzeźbą wysokogórską. Należą do nich między innymi Rysy (2499 m), Niżnie Rysy (2430 m), Świnica (2301 m) i Kozi Wierch (2291 m). Żadne inne polskie pasmo nie sięga 2000 m.

Czym jest Korona Gór Polski?

Korona Gór Polski to lista najwyższych szczytów 28 polskich pasm górskich. Najwyższy na niej to Rysy (2499 m), a najniższy – Łysica w Górach Świętokrzyskich (614 m). Zdobycie wszystkich szczytów Korony jest popularnym celem turystyki górskiej w Polsce.

Jaki jest najwyższy szczyt Beskidów?

Najwyższym szczytem Beskidów jest Babia Góra, której wierzchołek Diablak sięga 1725 m n.p.m. (nowsze pomiary GUGiK podają 1724 m). To poza Tatrami najwyższy szczyt w Polsce. Babia Góra leży w Beskidzie Żywieckim i jako jedyny szczyt Beskidów wznosi się ponad górną granicę lasu.

Źródła

Dane o wysokościach szczytów, powierzchniach i datach utworzenia parków narodowych zweryfikowano u źródeł (stan na 16 października 2026):

  • Tatrzański Park Narodowy – tpn.pl (powierzchnia i zakres ochrony Tatr).
  • Bieszczadzki Park Narodowy – bdpn.pl (powierzchnia, ochrona, fauna).
  • Karkonoski Park Narodowy – kpnmab.pl (Karkonosze i Śnieżka).
  • Wysokości szczytów (Rysy, Śnieżka, Tarnica, Babia Góra, Łysica, Śnieżnik) oraz lista Korony Gór Polski – hasła encyklopedyczne Wikipedii, cytujące pomiary geodezyjne projektu „Setka w Koronie” (AGH, 2019), dane GUGiK oraz rozporządzenia o utworzeniu parków narodowych (Dz.U.).

O autorze: Marcin Kowalski – redaktor Przeglądu Polski, pasjonat polskich gór i krajoznawstwa. Pisze o Karpatach, Sudetach i Górach Świętokrzyskich, ich szczytach, przyrodzie i historii turystyki.

Redakcja Przeglądu Polski przygotowuje przewodniki po polskich regionach, łącząc wiedzę krajoznawczą z praktycznymi wskazówkami dla podróżujących.


Author: Marcin Kowalski

Dodaj komentarz