W marcu 2026 r. mediana wynagrodzeń miesięcznych brutto w gospodarce narodowej wyniosła 7530,45 zł, a przeciętne wynagrodzenie brutto 9698,95 zł – wynika z badania Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego 2 września 2026 r. Połowa zatrudnionych dostała nie więcej niż ta pierwsza kwota, a mediana była o 22,4 proc. niższa od średniej.
Rozjazd między tymi dwiema liczbami nie jest błędem pomiaru. Średnia sumuje wszystkie wypłaty i dzieli je przez liczbę zatrudnionych, więc podnoszą ją zarobki najlepiej opłacanych. Mediana dzieli zatrudnionych na dwie równe części i wartości skrajne jej nie ruszają. Jak tłumaczy GUS, właśnie dlatego obie miary dają inny obraz tego samego rozkładu.
Poniżej znajdują się aktualne wartości obu miar wraz z zakresem, którego dotyczą. Dalej rozkład wynagrodzeń na decyle, różnice między województwami, płciami i branżami oraz wyjaśnienie, skąd biorą się trzy różne wartości przeciętnego wynagrodzenia publikowane przez GUS. Stan danych na 3 września 2026 r.
Ile wynosi średnie wynagrodzenie w Polsce?
Jednej „średniej krajowej” nie ma. Główny Urząd Statystyczny publikuje kilka szeregów o różnym zakresie i różnej częstotliwości, a każdy z nich odpowiada na trochę inne pytanie. W gospodarce narodowej przeciętne wynagrodzenie brutto wyniosło w marcu 2026 r. 9698,95 zł. W sektorze przedsiębiorstw w lipcu 2026 r. było to 9509,02 zł. Prezes GUS ogłosił z kolei, że przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2026 r. wyniosło 9233,13 zł.
Różnica bierze się z tego, kogo dana liczba obejmuje. Sektor przedsiębiorstw to węższy zbiór podmiotów, o czym GUS pisze wprost w informacji sygnalnej. Gospodarka narodowa obejmuje także rodzaje działalności pominięte w sektorze przedsiębiorstw, między innymi administrację publiczną, edukację i ochronę zdrowia. Przeciętne zatrudnienie w gospodarce narodowej wyniosło w 2025 r. 11 040,9 tys. etatów według danych wstępnych GUS. W sektorze przedsiębiorstw przeciętne zatrudnienie w lipcu 2026 r. wyniosło 6378,9 tys. etatów.
| Miara | Wartość | Okres | Zakres |
|---|---|---|---|
| Przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej | 9698,95 zł | marzec 2026 | badanie „Rozkład wynagrodzeń w gospodarce narodowej”, dane administracyjne o zatrudnionych |
| Przeciętne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw | 9509,02 zł | lipiec 2026 | podmioty o liczbie pracujących 10 i więcej osób w wybranych rodzajach działalności |
| Przeciętne wynagrodzenie z komunikatu Prezesa GUS | 9233,13 zł | II kwartał 2026 | wielkość ogłaszana na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych |
Liczba z sektora przedsiębiorstw jest ogłaszana najczęściej, bo GUS podaje ją co miesiąc. Nie obejmuje jednak ani administracji publicznej, ani szkół, ani szpitali, więc nie opisuje całego rynku pracy. Ten sam rynek pracy widać też od drugiej strony, w danych o bezrobociu, które GUS liczy w jeszcze innym trybie.
Dlaczego GUS podaje kilka różnych „średnich”?
Każdy z szeregów powstaje w innym badaniu i służy do czegoś innego. Comiesięczne dane o sektorze przedsiębiorstw są szybkie i pokazują bieżącą koniunkturę, ale z założenia pomijają część gospodarki. Badanie rozkładu wynagrodzeń korzysta z danych administracyjnych o poszczególnych zatrudnionych, więc pozwala policzyć nie tylko średnią, lecz także medianę i decyle. Komunikat kwartalny Prezesa GUS ma z kolei funkcję prawną, bo od ogłoszonej w nim kwoty zależą wyliczenia w systemie emerytalnym.
Przy każdej z tych liczb trzeba więc sprawdzić, jakiego zbioru dotyczy i za jaki okres została policzona. Zestawianie wartości z sektora przedsiębiorstw z wartością dla gospodarki narodowej jako jednego trendu daje wynik, którego nie da się obronić.
Czym różni się mediana wynagrodzeń od średniej?
Mediana to wynagrodzenie środkowe, czyli takie, powyżej którego zarabia połowa zatrudnionych, a poniżej druga połowa. Wyniosła ona w gospodarce narodowej 7530,45 zł brutto w marcu 2026 r. i była o 22,4 proc. niższa od przeciętnego wynagrodzenia z tego samego miesiąca, jak podaje GUS.
Mechanizm tej różnicy opisuje sam urząd. Na wysokość mediany nie mają wpływu wartości skrajne, bardzo niskie i bardzo wysokie, dlatego daje ona inny obraz rozkładu niż przeciętne wynagrodzenie. Średnia działa odwrotnie. Kilka bardzo wysokich wypłat podnosi ją dla całej zbiorowości, mimo że nikomu poza tą garstką nie zmienia się nic.
Skalę zjawiska pokazuje osobne badanie GUS „Struktura wynagrodzeń według zawodów”. W październiku 2024 r., w podmiotach o liczbie pracujących 10 i więcej osób, wynagrodzenie równe przeciętnemu lub niższe otrzymywało 65,3 proc. zatrudnionych. Innymi słowy prawie dwie trzecie badanych nie przekraczało średniej podawanej dla całej zbiorowości. Przeciętne wynagrodzenie wyniosło wtedy 8944,79 zł, a mediana 7404,69 zł. To inna populacja i inny miesiąc niż w danych z marca 2026 r., więc obu pomiarów nie należy układać w jeden szereg.
Między obiema miarami jest też różnica techniczna. Do policzenia średniej wystarczy suma wypłat i liczba zatrudnionych. Do policzenia mediany potrzebne są dane o każdym zatrudnionym z osobna, a takich danych dostarcza tylko część badań.
Średnie wynagrodzenie a płaca minimalna – dwie różne wielkości
Średnia i mediana opisują to, co pracodawcy faktycznie wypłacili, a płaca minimalna jest progiem ustalonym przepisami i wynosi w 2026 r. 4806 zł brutto. Pierwsze dwie liczby są wynikiem pomiaru, trzecia pochodzi z przepisów, więc żadna z nich nie zastępuje pozostałych.
Widać to w danych o dolnej części rozkładu z marca 2026 r. Wynagrodzenie brutto nieprzekraczające obowiązującej płacy minimalnej otrzymywało wtedy 12,2 proc. zatrudnionych, przy czym udział ten wyniósł 14,0 proc. wśród mężczyzn i 10,4 proc. wśród kobiet. Różnice między rodzajami działalności są znacznie większe. W zakwaterowaniu i gastronomii było to 38,9 proc. zatrudnionych, a w administracji publicznej i obronie narodowej 0,6 proc.
Próg ustawowy zmienia się z roku na rok i wpływa na statystykę płac. Minimalne wynagrodzenie wzrosło od stycznia 2026 r. do 4806 zł, czyli o 3,0 proc. wobec 4666 zł w 2025 r. GUS wskazał ten wzrost jako czynnik, który wpłynął na zmianę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. Szczegóły samego progu, wraz ze stawką godzinową i trybem ustalania kwoty, opisuje osobny tekst o płacy minimalnej.
Jak wynagrodzenia rozkładają się na decyle?
W marcu 2026 r. dziesięć procent najniżej opłacanych zatrudnionych dostało najwyżej 4806,00 zł brutto, a dziesięć procent najlepiej opłacanych co najmniej 15 424,85 zł – wynika z tablic badania rozkładu wynagrodzeń. Decyl to wartość dzieląca zbiorowość na dziesięć równych części, więc dziewięć decyli opisuje cały rozkład dokładniej niż jedna średnia.
| Decyl | Ogółem | Mężczyźni | Kobiety |
|---|---|---|---|
| 1 | 4806,00 | 4806,00 | 4806,00 |
| 2 | 5263,83 | 5112,51 | 5383,08 |
| 3 | 6000,00 | 6000,00 | 5997,34 |
| 4 | 6731,00 | 6839,45 | 6640,00 |
| 5 (mediana) | 7530,45 | 7657,56 | 7407,10 |
| 6 | 8487,78 | 8652,32 | 8331,60 |
| 7 | 9652,97 | 9727,25 | 9587,75 |
| 8 | 11 500,00 | 11 571,60 | 11 440,15 |
| 9 | 15 424,85 | 15 750,29 | 15 140,79 |
Rozkład jest wyraźnie niesymetryczny. Od pierwszego decyla do mediany dystans wynosi około 2,7 tys. zł, a od mediany do decyla dziewiątego blisko 7,9 tys. zł. Przeciętne wynagrodzenie z tego samego miesiąca, 9698,95 zł, mieści się między siódmym a ósmym decylem, czyli powyżej zarobków większości zatrudnionych.
Ile zarabiają kobiety, a ile mężczyźni?
Mediana wynagrodzeń mężczyzn wyniosła w marcu 2026 r. 7657,56 zł, a kobiet 7407,10 zł, jak wynika z danych GUS. Przy przeciętnym wynagrodzeniu różnica jest większa, bo mężczyźni osiągnęli 9994,19 zł, a kobiety 9397,50 zł.
Dystans rośnie w górnej części rozkładu. W decylu dziewiątym najlepiej opłacani mężczyźni otrzymali co najmniej 15 750,29 zł, a kobiety 15 140,79 zł, co dało największą różnicę nominalną w całym rozkładzie, 609,50 zł. Odwrotnie było tylko w drugim decylu, gdzie wartość dla kobiet była wyższa o 270,57 zł. W pierwszym decylu obie wartości są identyczne i równe płacy minimalnej.
Obraz zmienia się wraz z wiekiem. Mediana rośnie od 5947,20 zł w grupie do 24 lat, przez 7278,20 zł w grupie 25–34 lata, do 7859,81 zł w grupie 45–54 lata. Potem spada i wśród osób w wieku 65 lat i więcej wynosi 7454,55 zł. W dwóch najstarszych grupach wieku kolejność płci się odwraca i mediana kobiet jest wyższa niż mężczyzn, odpowiednio 7929,55 zł wobec 7325,80 zł oraz 7800,00 zł wobec 7109,10 zł.
Osobną miarą jest luka płacowa liczona na wynagrodzeniach godzinowych. Według badania struktury wynagrodzeń za październik 2024 r. przeciętna stawka godzinowa kobiet była w Polsce o 4,1 proc. niższa niż mężczyzn. Poziom tej luki różnił się przy tym między sektorami własności. W sektorze prywatnym kobiety zarabiały za godzinę o 11,8 proc. mniej niż mężczyźni, a w sektorze publicznym o 1,1 proc. mniej.
Gdzie w Polsce zarabia się najwięcej?
Najwyższą medianę wynagrodzeń miało w marcu 2026 r. województwo mazowieckie, 8500,00 zł, a najniższą podkarpackie, 7002,00 zł – podaje GUS w tablicach według miejsca zamieszkania zatrudnionego. Przy przeciętnym wynagrodzeniu rozpiętość jest znacznie większa, od 12 228,09 zł w mazowieckiem do 8329,54 zł w warmińsko-mazurskiem.
| Województwo | Mediana | Przeciętne wynagrodzenie |
|---|---|---|
| mazowieckie | 8500,00 | 12 228,09 |
| dolnośląskie | 7863,52 | 9974,86 |
| śląskie | 7637,41 | 9375,87 |
| małopolskie | 7629,60 | 10 147,21 |
| pomorskie | 7628,00 | 9800,60 |
| łódzkie | 7333,30 | 9250,54 |
| opolskie | 7326,01 | 8798,53 |
| zachodniopomorskie | 7288,00 | 8699,77 |
| podlaskie | 7227,50 | 8782,44 |
| lubuskie | 7227,45 | 8516,91 |
| lubelskie | 7150,24 | 8755,13 |
| świętokrzyskie | 7147,84 | 8779,88 |
| wielkopolskie | 7131,29 | 8927,34 |
| kujawsko-pomorskie | 7045,20 | 8457,93 |
| warmińsko-mazurskie | 7030,12 | 8329,54 |
| podkarpackie | 7002,00 | 8508,03 |
Zestawienie obu kolumn pokazuje, że wybór miary zmienia mapę. Mediany piętnastu województw mieszczą się w przedziale od 7002,00 zł do 7863,52 zł, więc poza mazowieckiem różnice są umiarkowane. Średnie rozjeżdżają się mocniej, a kolejność bywa inna. Małopolskie ma czwartą medianę w kraju i drugie przeciętne wynagrodzenie, wyższe niż w dolnośląskiem, które ma medianę wyższą.
Znaczenie ma też sam sposób przypisania danych do regionu. GUS publikuje ten przekrój w dwóch układach, według miejsca zamieszkania zatrudnionego oraz według siedziby podmiotu, a wartości w obu układach się różnią. Liczby powyżej pochodzą wyłącznie z pierwszego z nich. Na obraz regionalny rynku pracy nakładają się też przepływy ludzi, opisane osobno w tekście o skutkach migracji dla rynku pracy.
W jakich branżach i firmach płace są najwyższe?
Najwyższą medianę wśród sekcji gospodarki miała w marcu 2026 r. działalność usługowa w zakresie telekomunikacji, programowania komputerowego, doradztwa i infrastruktury obliczeniowej, 13 000,00 zł, a przeciętne wynagrodzenie w tej samej sekcji wyniosło 18 562,48 zł, jak podaje GUS. To sekcja K według Polskiej Klasyfikacji Działalności 2025.
Zróżnicowanie między płciami układa się w sekcjach niejednolicie. W 14 z 20 analizowanych sekcji mediana wynagrodzeń mężczyzn była wyższa niż kobiet, a największa różnica procentowa wystąpiła w działalności finansowej i ubezpieczeniowej, gdzie mężczyźni zarabiali o 43,4 proc. więcej. W sześciu sekcjach wyżej wypadły kobiety, najmocniej w budownictwie, o 37,0 proc. Znaczna część opisanych tu rodzajów działalności należy do usług, a ich rolę w gospodarce opisuje osobno tekst o tym, jak działa sektor usług.
Rozpiętość zawodową pokazuje badanie struktury wynagrodzeń za październik 2024 r. Przeciętne wynagrodzenia w średnich grupach zawodów wahały się wtedy od około 4900 zł u fryzjerów, kosmetyczek i pokrewnych do prawie 23 000 zł u dyrektorów generalnych i zarządzających. Przeciętne wynagrodzenie godzinowe brutto wyniosło w tym badaniu 49,62 zł.
Czy wielkość firmy zmienia wysokość płacy?
Tak, i to wyraźnie. Mediana wynagrodzeń w podmiotach zatrudniających 1000 i więcej osób wyniosła w marcu 2026 r. 8695,04 zł, czyli 115,5 proc. wartości ogółem, a w podmiotach o liczbie pracujących 9 i mniej osób 4806,00 zł, czyli 63,8 proc. wartości ogółem. Ta druga kwota odpowiada dokładnie poziomowi płacy minimalnej.
Przy przeciętnym wynagrodzeniu obraz jest podobny. W największych podmiotach było to 11 307,95 zł, a w najmniejszych 6301,72 zł. Zgadza się z tym rozkład wynagrodzeń minimalnych, bo udział zatrudnionych z wypłatą nieprzekraczającą progu ustawowego wyniósł 1,9 proc. w podmiotach największych i 46,5 proc. w podmiotach o liczbie pracujących 9 i mniej osób.
Jak zmieniało się przeciętne wynagrodzenie w ostatnich latach?
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wzrosło z 5167,47 zł w 2020 r. do 8903,56 zł w 2025 r. – wynika z zestawienia GUS obejmującego lata 1950–2025, opublikowanego 13 lutego 2026 r. Są to wartości nominalne brutto, czyli bez uwzględnienia zmian cen.
| Rok | Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto |
|---|---|
| 2020 | 5167,47 zł |
| 2021 | 5662,53 zł |
| 2022 | 6346,15 zł |
| 2023 | 7155,48 zł |
| 2024 | 8181,72 zł |
| 2025 | 8903,56 zł |
Bieżące tempo zmian widać na danych miesięcznych. Mediana wynagrodzeń była w marcu 2026 r. o 7,6 proc. wyższa niż rok wcześniej, a przeciętne wynagrodzenie o 6,6 proc. W stosunku do lutego 2026 r. obie miary spadły, mediana o 2,1 proc., a przeciętne wynagrodzenie o 2,7 proc. W sektorze przedsiębiorstw przeciętne wynagrodzenie w lipcu 2026 r. było o 6,8 proc. wyższe niż w lipcu 2025 r.
Wszystkie te wartości są nominalne, więc same z siebie nie mówią, ile za daną wypłatę można kupić. O tym rozstrzyga poziom cen, a jego wpływ na domowe budżety opisuje osobny tekst o skutkach inflacji dla gospodarstw domowych.
Skąd GUS bierze te liczby?
Dane w tym tekście pochodzą z kilku odrębnych badań Głównego Urzędu Statystycznego o różnym zakresie podmiotowym. Pierwsze to „Rozkład wynagrodzeń w gospodarce narodowej”, ogłaszane co miesiąc, oparte na danych administracyjnych o poszczególnych zatrudnionych. Drugie to comiesięczne badanie sektora przedsiębiorstw, prowadzone na formularzu sprawozdawczym w podmiotach o liczbie pracujących 10 i więcej osób.
Badanie rozkładu obejmuje wypłaty pieniężne z tytułu stosunku pracy lub stosunku służbowego, a także wypłaty z tytułu umów zlecenia, umów o dzieło i umów agencyjnych. Te ostatnie liczą się tylko wtedy, gdy zawarł je ten sam pracodawca, u którego dana osoba jest zatrudniona na etacie. Wyniki badania sektora przedsiębiorstw mają charakter wstępny, bo jednostki dostarczają dane w krótkim terminie, a korekty uwzględnia się w danych narastających.
Przy porównaniach z wcześniejszymi latami trzeba pamiętać o jednej zmianie. Od danych za styczeń 2026 r. wyniki badania rozkładu opracowuje się według Polskiej Klasyfikacji Działalności 2025, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 grudnia 2024 r. Jak zaznacza GUS, dane według sekcji PKD oraz sektorów gospodarki narodowej nie są w pełni porównywalne z wynikami z poprzednich okresów.
Trzecie źródło to badanie „Struktura wynagrodzeń według zawodów”, wydawane co dwa lata i opisujące zarobki w przekroju zawodowym. Najnowsze wyniki dotyczą października 2024 r. i objęły ponad 8499 tys. zatrudnionych w podmiotach o liczbie pracujących 10 i więcej osób. To jedyne badanie, które daje dane według wykonywanego zawodu, ale jego populacja jest inna niż w badaniu rozkładu, więc obu zestawów nie należy łączyć w jeden szereg czasowy. Osobno stoi kwartalny komunikat Prezesa GUS, ogłaszany na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Najczęstsze pytania o średnie wynagrodzenie w Polsce
Ile wynosi średnie wynagrodzenie w Polsce?
Zależy od tego, o który szereg GUS chodzi. Przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej wyniosło w marcu 2026 r. 9698,95 zł. W sektorze przedsiębiorstw, czyli w podmiotach o liczbie pracujących 10 i więcej osób w wybranych rodzajach działalności, w lipcu 2026 r. było to 9509,02 zł. Prezes GUS ogłosił natomiast, że przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2026 r. wyniosło 9233,13 zł.
Ile wynosi mediana wynagrodzeń w Polsce?
W marcu 2026 r. mediana wynagrodzeń miesięcznych brutto w gospodarce narodowej wyniosła 7530,45 zł, według danych GUS. Oznacza to, że połowa zatrudnionych dostała nie więcej niż ta kwota, a druga połowa nie mniej. Mediana mężczyzn wyniosła 7657,56 zł, a kobiet 7407,10 zł.
Dlaczego większość zatrudnionych zarabia mniej niż średnia krajowa?
Bo średnią podnoszą najwyższe wynagrodzenia, a mediany nie. Jak wyjaśnia GUS, wartości skrajne nie wpływają na wysokość mediany, więc obie miary opisują ten sam rozkład inaczej. Badanie „Struktura wynagrodzeń według zawodów” pokazało, że w podmiotach zatrudniających 10 i więcej osób 65,3 proc. zatrudnionych miało w październiku 2024 r. wynagrodzenie równe przeciętnemu albo niższe.
Czym różni się wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw od wynagrodzenia w gospodarce narodowej?
Zakresem. Sektor przedsiębiorstw obejmuje podmioty o liczbie pracujących 10 i więcej osób w wybranych rodzajach działalności i stanowi część gospodarki narodowej, co GUS zaznacza w informacji sygnalnej. Gospodarka narodowa obejmuje szerszy zbiór, w tym obszary pomijane w sektorze przedsiębiorstw. Dlatego wartości z obu szeregów nie są wymienne i nie można ich zestawiać jako jednego trendu.
Czym różni się średnie wynagrodzenie od płacy minimalnej?
Średnia i mediana to wyniki pomiaru statystycznego, czyli opis tego, co pracodawcy faktycznie wypłacili. Płaca minimalna jest progiem ustalonym przepisami i w 2026 r. wynosi 4806 zł brutto. Wśród zatrudnionych 12,2 proc. otrzymywało w marcu 2026 r. wynagrodzenie nieprzekraczające tego progu, a w podmiotach o liczbie pracujących 9 i mniej osób było to 46,5 proc.
W którym województwie zarabia się najwięcej?
W mazowieckiem. Według danych GUS za marzec 2026 r., w układzie według miejsca zamieszkania zatrudnionego, mediana wyniosła tam 8500,00 zł, a przeciętne wynagrodzenie 12 228,09 zł. Najniższą medianę odnotowano w podkarpackiem, 7002,00 zł, a najniższe przeciętne wynagrodzenie w warmińsko-mazurskiem, 8329,54 zł.