Wszystkich Świętych przypada 1 listopada i jest dniem ustawowo wolnym od pracy, bo wymienia go art. 1 pkt 1 lit. j ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 296). Dzień Zaduszny, czyli 2 listopada, na tej liście nie stoi i dniem ustawowo wolnym nie jest. Stan na 10 września 2026 r.

W potocznej mowie oba dni zlewają się w jedno, a cały ten czas bywa nazywany Świętem Zmarłych. Formalnie są to dwa osobne obchody o różnych nazwach. Pierwszy nosi nazwę Uroczystość Wszystkich Świętych, drugi Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Różni je data, status w prawie i to, komu każdy z nich jest poświęcony.

Część różnic zapisano wprost w przepisach – w ustawie o dniach wolnych od pracy, w ustawie o ograniczeniu handlu i w ustawie o cmentarzach. Pozostałe wynikają z historii obu obchodów i z dawnej obrzędowości ku czci przodków. Szersze tło polskich tradycji i obrzędów opisuje osobny przewodnik tego serwisu.

2026-09-10

Czym różni się Wszystkich Świętych od Zaduszek?

Różnica jest podwójna – kalendarzowa i treściowa. 1 listopada Kościół katolicki obchodzi uroczystość ku czci wszystkich, którzy według jego nauczania osiągnęli stan zbawienia, a 2 listopada modli się za wszystkich wiernych zmarłych. Pierwszy z tych dni jest w Polsce dniem ustawowo wolnym od pracy, drugi nie.

Nazwy formalne rzadko pojawiają się w codziennej rozmowie, a to one najlepiej pokazują odrębność obu obchodów. 1 listopada to Uroczystość Wszystkich Świętych, po łacinie Sollemnitas Omnium Sanctorum. 2 listopada to Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, po łacinie Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum. Potocznie drugi z tych dni nazywa się Zaduszkami albo Dniem Zadusznym.

Praktyka zaciera tę granicę, bo w Polsce w obu dniach odwiedza się groby, ozdabia je kwiatami i zapala znicze. 1 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, więc wizyta na cmentarzu zwykle nie wymaga urlopu. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 277) dopuszcza jednak pracę w święto między innymi w ruchu ciągłym, przy pracy zmianowej, w transporcie i w komunikacji, w gastronomii oraz w placówkach służby zdrowia. 2 listopada jest zwykłym dniem roboczym. Odrębność obu obchodów widać więc w kalendarzu liturgicznym i w przepisach, a nie na cmentarzu.

Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny – porównanie w 7 wierszach, stan na 10 września 2026 r.

Cecha	1 listopada – Wszystkich Świętych	2 listopada – Dzień Zaduszny
Nazwa formalna	Uroczystość Wszystkich Świętych (Sollemnitas Omnium Sanctorum)	Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum)
Charakter obchodu	cześć oddawana tym, którzy osiągnęli stan zbawienia	modlitwa za wszystkich wiernych zmarłych
Dzień ustawowo wolny od pracy	tak, art. 1 pkt 1 lit. j ustawy z 1951 r.	nie, tego dnia nie ma w art. 1 pkt 1 tej ustawy
Ograniczenie handlu	tak, jako święto w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy o ograniczeniu handlu	nie, ustawa handlowa nie uznaje tego dnia za święto
Prawo powszechne Kościoła katolickiego	dzień świąteczny nakazany, kan. 1246 § 1	brak wśród dni wymienionych w kan. 1246 § 1
Typowa praktyka w Polsce	odwiedziny grobów, kwiaty i znicze	msze za zmarłych, wypominki, procesja zaduszna
Nazwa potoczna	Święto Zmarłych	Zaduszki, Dzień Zaduszny, Święto Zmarłych

Dlaczego 1 listopada jest dniem wolnym od pracy, a 2 listopada nie?

Rozstrzyga o tym jeden przepis. Artykuł 1 ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 296) otwiera się zdaniem „Dniami wolnymi od pracy są: 1) dni niżej wymienione”, a pod literą j stoi „1 listopada – Wszystkich Świętych”. Stan na 10 września 2026 r.

Wyliczenie w tym punkcie jest zamknięte, a jego pozycje oznaczono literami od a do m, z dodaną literą ka. Liczy 14 pozycji. Najpóźniej doszła do niego Wigilia Bożego Narodzenia, dopisana ustawą z 6 grudnia 2024 r. (Dz. U. poz. 1965), która weszła w życie 1 lutego 2025 r. Punkt 2 tego samego artykułu dodaje do dni wolnych niedziele. Na tym artykuł się kończy.

Brak Dnia Zadusznego na tej liście jest cechą samego przepisu, a nie skutkiem sposobu szukania. Wyraz „listopada” pada w tekście jednolitym dwa razy i za każdym razem jest pozycją wyliczenia, przy literze j oraz przy literze k, gdzie stoi „11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości”. Ustawodawca umie więc w tym akcie wskazać listopadowy dzień wolny i robi to dwukrotnie. Data 2 listopada nie pada ani razu, podobnie jak słowo Zaduszki.

Dzień Zaduszny jest zatem zwykłym dniem pracy, chyba że wypada w niedzielę. Ustawa z 1951 r. obowiązuje w brzmieniu ogłoszonym w tekście jednolitym z 6 marca 2025 r. Według rejestru aktów w systemie ELI Sejmu ostatnią zmianę wprowadziła wspomniana ustawa z grudnia 2024 r., a nowszego tekstu jednolitego nie ogłoszono. Status odczytany 10 września 2026 r. brzmi „obowiązujący”.

Czy 1 listopada sklepy są zamknięte?

1 listopada obowiązuje zakaz handlu, ale nie obejmuje on wszystkich placówek. Ustawa z 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 301) w art. 3 pkt 6 rozumie przez święto „dni wymienione w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy”. Stan na 10 września 2026 r.

To odesłanie rozstrzyga status obu listopadowych dat. Ponieważ 1 listopada stoi w tamtym wyliczeniu, jest świętem w rozumieniu ustawy handlowej i obowiązuje wtedy zakaz z art. 5, który zabrania w placówkach handlowych zarówno handlu, jak i powierzania pracownikowi wykonywania pracy w handlu. Ponieważ 2 listopada w tamtym wyliczeniu nie stoi, ustawa handlowa nie traktuje go jak święta i sklepy mogą tego dnia pracować normalnie.

Artykuł 6 ust. 1 wylicza sytuacje, w których zakaz nie obowiązuje. Lista jest długa. Znajdują się na niej między innymi stacje paliw płynnych, apteki i punkty apteczne, placówki, w których przeważająca działalność polega na handlu kwiatami, oraz te, w których polega ona na handlu pamiątkami lub dewocjonaliami. Osobny punkt tej listy dotyczy wprost cmentarzy. Artykuł 6 ust. 1 pkt 25 wyłącza spod zakazu handel „kwiatami, wiązankami, wieńcami i zniczami przy cmentarzach”, a punkt 26 wyłącza zakłady pogrzebowe. Wyłączenie zniczy wiąże się więc z miejscem sprzedaży, a nie z samym asortymentem.

Za złamanie zakazu odpowiada ten, kto powierza pracę, a nie klient. Artykuł 10 ust. 1 przewiduje karę grzywny od 1000 do 100 000 zł za powierzenie wykonywania pracy w handlu wbrew zakazowi obowiązującemu w niedzielę lub święto.

Skąd wzięła się uroczystość Wszystkich Świętych?

Przyjmuje się, że obchód wyrósł ze wspominania męczenników chrześcijańskich, a datę 1 listopada Rzym ustalił dopiero w VIII wieku. Wcześniej wspomnienie wszystkich męczenników wypadało w różnych terminach, najczęściej wiosną, na przykład 13 maja w Edessie w połowie IV wieku albo w pierwszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego w Konstantynopolu na początku V wieku.

Świętowanie 1 listopada w Rzymie zaczęło się najprawdopodobniej w 741 r., gdy papież Grzegorz III ufundował w bazylice św. Piotra oratorium ku czci Zbawiciela, Maryi, apostołów, męczenników i wyznawców, polecając odprawiać w nim tego dnia modlitwy. Rozszerzenie obchodu poza Rzym źródła opisują rozbieżnie. Katolickie opracowania encyklopedyczne przypisują je Grzegorzowi IV, który w tej sprawie zwrócił się do cesarza Ludwika Pobożnego; inne wskazują Jana XI i rok 935. Źródła są zgodne co do tego, że oktawę uroczystości dołożył Sykstus IV w drugiej połowie XV wieku. Wigilię i oktawę zniósł w 1955 r. Pius XII.

Uważa się, że uroczystość ma genezę przedchrześcijańską, ponieważ Germanie i Celtowie organizowali jesienią obrzędy ku czci zmarłych, znane jako Samhain, a rok obrzędowy Celtów zaczynał się w listopadzie. Niektórzy badacze wiążą z tą obrzędowością datę 1 listopada, ale jest to hipoteza, nie ustalenie potwierdzone dokumentem z epoki.

Skąd wziął się Dzień Zaduszny?

Datę 2 listopada wyznaczył w 998 r. Odylon, opat benedyktyńskiego klasztoru w Cluny, jako dzień obowiązkowych modlitw za wszystkich wiernych zmarłych we własnym opactwie i we wszystkich klasztorach kongregacji kluniackiej. Wcześniej takie nabożeństwa odprawiano w pojedynczych klasztorach za zmarłych współbraci.

Zwyczaj przejęły inne zakony, zwłaszcza cystersi i kartuzi. W XII wieku wprowadzili go w swoich klasztorach cystersi polscy, co odnotował kalendarz opactwa w Lądzie. W 1311 r. Stolica Apostolska włączyła Dzień Zaduszny do kalendarza i liturgii rzymskiej, skąd upowszechnił się w całym Kościele katolickim. Najstarsza informacja o obchodzeniu Zaduszek w Polsce poza klasztorami pochodzi z początków XIV wieku, z diecezji wrocławskiej.

Polskim wyróżnikiem tego dnia są wypominki, czyli odczytywanie w kościele imion zmarłych, za których modlą się parafianie. Najstarsze świadectwo tej praktyki pochodzi z XV wieku i zachowało się w Kazaniach gnieźnieńskich. Drugim elementem obchodów jest procesja zaduszna. Odprawia się ją w kościele, wokół kościoła albo na cmentarzu, a obejmuje pięć stacji z modlitwą kolejno za zmarłych biskupów i kapłanów, krewnych, dobrodziejów, pochowanych w parafii oraz wszystkich zmarłych.

Skąd wzięła się potoczna nazwa „Święto Zmarłych”?

Nazwa nie pochodzi ani z ustawy, ani z kalendarza liturgicznego. W dokumentach kościelnych obchód nazywa się Uroczystością Wszystkich Świętych, a ustawa z 1951 r. wymienia po prostu „1 listopada – Wszystkich Świętych”. Określenie Święto Zmarłych powstało obok tych nazw i przylgnęło do całego przełomu października i listopada.

Utrwaliło się w czasach PRL. Dzień pozostawał wtedy wolny od pracy, ale kładziono nacisk na jego świecki charakter i mówiono o Święcie Zmarłych, Dniu Zmarłych albo Dniu Zmarłych i Poległych. Ta ostatnia wersja przesuwała akcent na pamięć o poległych, czyli na wątek państwowy, bliski temu, który wyrażają polskie symbole narodowe.

Nazwa przetrwała zmianę ustroju. Poradnia Językowa PWN odnotowuje, że Święto Zmarłych to potoczna nazwa Zaduszek albo dnia Wszystkich Świętych, a niekiedy obejmuje ona oba listopadowe dni naraz, choć kalendarz i przepisy nadal je różnią.

Co mówi o tych dniach prawo Kościoła katolickiego?

Kanon 1246 § 1 Kodeksu prawa kanonicznego zalicza Wszystkich Świętych do dni świątecznych nakazanych w całym Kościele. Obok niedzieli kanon wymienia z nazwy dziesięć obchodów, a Wszystkich Świętych stoi na tej liście jako ostatni. Kanon 1247 dodaje, że w niedziele i inne dni świąteczne nakazane wierni mają obowiązek uczestniczenia we mszy.

Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych na tej liście nie ma, choć kanon nazywa poszczególne obchody wprost, jeden po drugim. 2 listopada nie jest więc dniem świątecznym nakazanym w prawie powszechnym Kościoła.

Kanon 1246 § 2 pozwala konferencji biskupów, po uprzedniej zgodzie Stolicy Apostolskiej, znieść niektóre dni nakazane albo przenieść je na niedzielę. Szczegółowy stan w danym kraju może się więc różnić od listy powszechnej. W polskich parafiach 2 listopada odprawia się msze za zmarłych, czyta wypominki i organizuje procesje zaduszne, choć prawo powszechne nie wiąże z tym dniem obowiązku uczestnictwa.

Jakie dawne obrzędy poprzedzały polskie Zaduszki?

Obrzędy ku czci przodków są na ziemiach polskich starsze niż oba listopadowe obchody. Najwyraźniejszym śladem tych obrzędów jest ogień zapalany na grobie. Etnolodzy przyjmują, że dawne uroczystości ku czci zmarłych zostały w większości przeniesione właśnie na Dzień Zaduszny.

Czym były dziady?

Dziady to w folklorze słowiańskim określenie duchów przodków, a zarazem zbiór przedchrześcijańskich obrzędów im poświęconych. Dziady jesienne obchodzono w noc z 31 października na 1 listopada. Podstawową formą obrzędową było karmienie i pojenie dusz podczas uczt urządzanych w domach albo bezpośrednio na grobach, a należało do nich zrzucanie i ulewanie części potraw dla zmarłych. Na wschodzie Polski takie uczty urządzano jeszcze w XIX wieku, a na zachodzie jedzenie przynoszono pod kościoły i rozdawano żebrakom, zwanym dziadami kościelnymi, prosząc ich o modlitwę za zmarłych z rodziny ofiarującego.

Skąd wziął się zwyczaj zapalania zniczy?

Zapalanie zniczy na grobach wiąże się z przedchrześcijańskim zwyczajem rozpalania ognisk na mogiłach, obejściach i rozstajach dróg. Chrust na te ogniska składano przez cały rok. Wierzono, że płomienie ogrzewają dusze błąkające się po ziemi i chronią przed złymi mocami. Podobny rodowód mają inne obrzędy, które przetrwały w polskim kalendarzu w zmienionej formie, jak topienie Marzanny na przedwiośniu czy listopadowe wróżby opisane w tekście o andrzejkach i katarzynkach.

Osobne miejsce w wyobraźni ludowej zajmowała noc z 1 na 2 listopada, zwana nocą zaduszkową. Jeszcze w XIX wieku starano się jej nie spędzać poza domem, nie wyruszano w podróż i nie odwiedzano sąsiadów. W niektórych regionach zamykano na tę noc karczmy i zakazywano muzyki oraz śpiewów.

Kto odpowiada za cmentarz i za utrzymanie grobu?

Odpowiedź zależy od rodzaju cmentarza. Ustawa z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 1590) w art. 2 ust. 1 powierza utrzymanie cmentarzy komunalnych i zarządzanie nimi wójtom, burmistrzom i prezydentom miast, na których terenie cmentarz leży. Artykuł 2 ust. 2 powierza utrzymanie cmentarzy wyznaniowych związkom wyznaniowym. Stan na 10 września 2026 r.

Zakładanie i rozszerzanie cmentarzy komunalnych jest zadaniem własnym gminy (art. 1 ust. 1), a o założeniu lub rozszerzeniu cmentarza wyznaniowego decydują właściwe władze kościelne, po uzyskaniu zgody właściwego inspektora sanitarnego (art. 1 ust. 3).

Trwałość grobu ma w tej ustawie własny przepis. Artykuł 7 ust. 1 stanowi, że grób nie może być użyty do ponownego chowania przed upływem 20 lat. Po tym czasie ponowne użycie grobu nie może nastąpić, jeżeli ktokolwiek zgłosi zastrzeżenie i uiści opłatę przewidzianą za pochowanie zwłok. Takie zastrzeżenie działa na kolejnych 20 lat i może zostać odnowione (art. 7 ust. 2). Wysokości tej opłaty ustawa nie określa.

Od tej reguły są wyjątki. Przepisów o dwudziestoletnim okresie nie stosuje się do grobów murowanych przeznaczonych dla więcej niż jednej osoby ani do chowania urn ze szczątkami powstałymi po spopieleniu zwłok (art. 7 ust. 3). Osobno zabroniono ponownego pochowania w grobach o wartości pamiątek historycznych – ze względu na dawność, pochowane w nich osoby albo związane z nimi zdarzenia – oraz w grobach o wartości artystycznej (art. 7 ust. 5). Obchodów 1 i 2 listopada ustawa nie reguluje w żadnym przepisie.

Czym Wszystkich Świętych różni się od Halloween?

To dwa różne zwyczaje sąsiadujące w kalendarzu, a nie dwie wersje tego samego obchodu. Halloween wiąże się z maskaradą. Przypada wieczorem 31 października, w przeddzień Wszystkich Świętych. W Polsce pojawiło się w latach 90. XX wieku, a uroczystość Wszystkich Świętych obchodzono 1 listopada w Rzymie już w VIII wieku.

Genezę obu zwyczajów wyprowadza się z tej samej, jesiennej części dawnego kalendarza. Dokładne pochodzenie Halloween nie jest znane. Wskazuje się na rzymskie święto ku czci Pomony, bóstwa owoców i nasion, albo na celtyckie święto powitania zimy. Ta sama celtycka obrzędowość bywa przywoływana przy dacie 1 listopada, co jednak pozostaje hipotezą badaczy, a nie ustaleniem źródłowym. Podobny cykl obrzędów dorocznych, tyle że wiosennych, opisuje tekst o tradycjach wielkanocnych.

Najczęstsze pytania o Wszystkich Świętych i Zaduszki

Czym różnią się Wszystkich Świętych i Zaduszki?

Wszystkich Świętych przypada 1 listopada i jest uroczystością ku czci tych, którzy według nauczania Kościoła katolickiego osiągnęli stan zbawienia; nazwa formalna brzmi Uroczystość Wszystkich Świętych. Zaduszki, czyli Dzień Zaduszny, przypadają 2 listopada i są dniem modlitwy za wszystkich wiernych zmarłych; nazwa formalna brzmi Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Różni je też status prawny, bo 1 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy na podstawie art. 1 pkt 1 lit. j ustawy z 18 stycznia 1951 r. (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 296), a 2 listopada nie. Stan na 10 września 2026 r.

Czy 2 listopada jest dniem wolnym od pracy?

Nie. Wyliczenie dni wolnych w art. 1 pkt 1 ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 296) jest zamknięte, liczy 14 pozycji oznaczonych literami i nie ma wśród nich 2 listopada. Ustawa wymienia dwa listopadowe dni wolne, 1 listopada pod literą j oraz 11 listopada pod literą k, więc brak Dnia Zadusznego jest cechą samego przepisu. Wolny pozostaje tylko ten 2 listopada, który wypada w niedzielę, bo niedziele dodaje pkt 2 tego artykułu. Stan na 10 września 2026 r.

Czy 1 listopada sklepy są otwarte?

1 listopada obowiązuje zakaz handlu, ale z licznymi wyłączeniami. Ustawa z 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 301) w art. 3 pkt 6 uznaje za święto dni wymienione w art. 1 pkt 1 ustawy z 1951 r., a 1 listopada jest tam wymieniony. Artykuł 6 ust. 1 wyłącza spod zakazu między innymi stacje paliw płynnych, apteki i punkty apteczne, placówki o przeważającym handlu kwiatami oraz placówki o przeważającym handlu pamiątkami lub dewocjonaliami. Osobne wyłączenie w art. 6 ust. 1 pkt 25 obejmuje handel „kwiatami, wiązankami, wieńcami i zniczami przy cmentarzach”. Stan na 10 września 2026 r.

Dlaczego mówi się „Święto Zmarłych”?

To nazwa potoczna, której nie ma ani w ustawie, ani w kalendarzu liturgicznym. Ustawa z 1951 r. wymienia „1 listopada – Wszystkich Świętych”, a kalendarz kościelny nazywa ten dzień Uroczystością Wszystkich Świętych. Określenie Święto Zmarłych utrwaliło się w czasach PRL, gdy dzień pozostawał wolny od pracy, lecz podkreślano jego świecki charakter i używano nazw Święto Zmarłych, Dzień Zmarłych albo Dzień Zmarłych i Poległych. Nazwa przetrwała, a według Poradni Językowej PWN jest dziś potoczną nazwą Zaduszek albo dnia Wszystkich Świętych, niekiedy obejmującą oba listopadowe dni naraz.

Skąd wziął się zwyczaj zapalania zniczy na grobach?

Znicz zastąpił dawne ognisko. Przed przyjęciem chrześcijaństwa ognie rozpalano na mogiłach, obejściach i rozstajach dróg, a chrust na ten cel zbierano przez cały rok. Płomień miał ogrzewać dusze błąkające się po ziemi i odganiać złe moce. Ogień towarzyszył też jesiennym obrzędom ku czci przodków, zwanym dziadami. Współcześnie znicze zapala się w Polsce zarówno 1, jak i 2 listopada, przy okazji odwiedzin grobów i ozdabiania ich kwiatami.

Kto płaci za utrzymanie grobu i na jak długo?

Ustawa z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 1590) nie mówi o opłacie za utrzymanie grobu, lecz o okresie ochrony przed ponownym pochowaniem. Zgodnie z art. 7 ust. 1 grób nie może być użyty do ponownego chowania przed upływem 20 lat. Po tym czasie ponowne użycie nie nastąpi, jeżeli ktokolwiek zgłosi zastrzeżenie i uiści opłatę przewidzianą za pochowanie zwłok, a takie zastrzeżenie działa przez kolejnych 20 lat i może zostać odnowione (art. 7 ust. 2). Reguły tej nie stosuje się do grobów murowanych dla więcej niż jednej osoby ani do urn ze szczątkami po spopieleniu (art. 7 ust. 3). Stan na 10 września 2026 r.

Źródła

• Ustawa z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 296 – tekst jednolity w API Sejmu (ELI). Status „obowiązujący”, dostęp 10 września 2026 r.
• Ustawa z 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni, tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 301 – tekst jednolity w API Sejmu (ELI). Status „obowiązujący”, dostęp 10 września 2026 r.
• Ustawa z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 1590 – tekst jednolity w API Sejmu (ELI). Status „obowiązujący”, dostęp 10 września 2026 r.
• Ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 277 – tekst jednolity w API Sejmu (ELI). Status „obowiązujący”, dostęp 10 września 2026 r.
• Kodeks prawa kanonicznego z 1983 r., kan. 1244–1253 – tekst na serwisie Stolicy Apostolskiej. Dostęp 10 września 2026 r.
• Hasła „All Saints’ Day” i „All Souls’ Day” w The Catholic Encyclopedia (Robert Appleton Company, 1907) – tekst hasła o Wszystkich Świętych. Dostęp 10 września 2026 r.
• Hasła encyklopedyczne „Uroczystość Wszystkich Świętych”, „Zaduszki”, „Dziady (zwyczaj)” i „Halloween” w Wikipedii polskiej, wykorzystane wyłącznie w warstwie kulturowej, terminologicznej i historycznej – Wikipedia, hasło „Zaduszki”. Dostęp 10 września 2026 r.